Is een Saarlooswolfhond wel geschikt voor mij?

Dit is een lang verhaal, maar lees het artikel hieronder aandachtig door als je een Saarlooswolfhond wilt aanschaffen. Lezen alleen is niet voldoende. Vanaf een plaatje is een hond moeilijk te beoordelen en over het karakter zegt het al helemaal niets. Ga dus eerst kijken bij verschillende eigenaren. Neem gerust contact op met het secretariaat voor adressen bij jou in de buurt.

Dan pas krijg je een goede indruk van deze honden, hoewel de meesten zich wat gereserveerd naar jou zullen opstellen. Saarlooswolfhonden schenken je niet meteen hun vertrouwen. Je bent voor hen immers onbekend, dus een potentieel ‘gevaar.’ Loop ook eens mee met een clubwandeling. Je ziet dan veel honden bij elkaar en kunt dan zelf ervaren hoe de karakters zijn. Stel je daarna de vraag: is een Saarlooswolfhond wel geschikt voor mij. Of beter: ben ik wel geschikt voor een Saarlooswolfhond?

Een hond is geen wegwerpartikel dat je snel weer inruilt. De keus voor een Saarlooswolfhond moet je zeer zorgvuldig overwegen. Wij zullen je van onze kant zoveel mogelijk helpen met informatie om later teleurstellingen te voorkomen.

Want een Saarlooswolfhond is niet altijd gemakkelijk en het is een slechte reden de hond aan te schaffen alleen omdat hij zo mooi is. Respect en begrip voor zijn karaktereigenschappen, zijn kwaliteiten en – vooral – zijn beperkingen, dienen voorop te staan. Als je kiest voor een Saarlooswolfhond kies dan met heel je hart, maar ook met je verstand. Dat geldt voor elk ras, maar zeker voor de Saarlooswolfhond.

Zelfstandig karakter
Een zelfstandig karakter. Dat klinkt leuk, maar die eigenschap is voor veel hondenliefhebbers toch moeilijk te accepteren. De meeste mensen willen dat hun hond gewoon gehoorzaamt. Hij mag wel eens een beetje eigenwijs zijn, maar het moet niet te gek worden. De Saarlooswolfhond gehoorzaamt ook wel (als hij met zorg en aandacht is opgevoed), maar de hond is nooit slaafs aan de baas. De will-to-please die voor sommige hondenrassen zo kenmerkend is (werklust tonen voor de baas), ontbreekt volledig bij de Saarlooswolfhond. De hond is daar te zelfstandig voor en wil altijd en overal zelf de omstandigheid inschatten waarin hij zich op dat moment bevindt. Hij wil zelf de controle houden over zijn situatie. ‘Gevaar’ – al is dit in de ogen van de baas totaal onschuldig – wordt altijd gemeden. Daar doet een echte Saarlooswolfhond geen enkele concessie aan. Oók niet aan de baas! Het is volstrekt zinloos de hond in zo’n situatie tot gehoorzaamheid te dwingen. Dat werkt alleen maar averechts. Laat dit aspect van het karakter van de Saarlooswolfhond goed tot je doordringen! Wil je een hond die onder alle omstandigheden gehoorzaamt, zoek dan een ander ras. Als waakhond is hij ook niet geschikt, behalve dat zijn imposante uiterlijk ongewenste bezoekers zal afschrikken. Een Saarlooswolfhond neemt liever de benen als het menens wordt! De baas mag het dan verder alleen opknappen, die is niet voor niets de baas!

Doorzettingsvermogen
Spelen wil een Saarlooswolfhond graag. Maar spelen met een volwassen Saarlooswolfhond betekent dat je al snel onder de striemen, schrammen en blauwe plekken zit! Een balletje wordt hooguit 2 keer opgehaald, dan is de lol er wel af. Voor de hond dan. Te saai! Vraag je in alle eerlijkheid af of dit jouw hond is in jouw situatie. Ben je in staat een Saarlooswolfhond op te voeden en te houden? Hij is heus wel op te voeden (lees daarvoor het artikel over opvoeding), maar dat kan soms moeizamer verlopen dan je denkt. Heb je de rust, de zelfbeheersing en het doorzettingsvermogen om daarmee om te gaan? Aarzel je? In dat geval is ons advies: begin er niet aan! Maar als je antwoord nog steeds volmondig “ja” is, lees dan door.

Betrouwbaar, eigenzinnig en aanhankelijk
Is het dan alleen maar kommer en kwel met onze honden? Nee hoor, gelukkig niet! Eén ding krijg je van een Saarlooswolfhond in grote hoeveelheden: een nauwelijks te begrijpen, ongelooflijke aanhankelijkheid. En dat zonder enige slaafsheid of onderdanigheid. Er is geen spoortje van agressiviteit te ontdekken in ons ras. De Saarlooswolfhond is zeer betrouwbaar met kinderen (maar laat nooit een kind alleen met een hond, dus ook niet met een Saarlooswolfhond, hoe betrouwbaar hij ook is!)

Na de puppytijd is de Saarlooswolfhond een bijzonder rustige hond in huis. Het is ook een mooie hond om te zien, met natuurlijke, nog ongerepte instincten en een rastypisch vachtpatroon van licht tot donker geschakeerd in schitterende vachtkleuren. Het licht dansende gangwerk dat hij rechtstreeks van de wolf heeft meegekregen is voor de ware liefhebber om van te watertanden.  Een schouwspel overigens, waar iedere hondenliefhebber ademloos naar zal kijken. Deze eigenschappen die nog dicht bij de natuur staan, samen met zijn onafhankelijkheid, zijn eigenzinnigheid en zijn enorme aanhankelijkheid maken de Saarlooswolfhond voor de echte liefhebbers zo onweerstaanbaar.

Kwaliteiten en beperkingen
De Saarlooswolfhond is naar onze mening alleen maar gebaat bij een eerlijke en open voorlichting over zijn gedrag en karakter. Daarmee willen we teleurstellingen bij de toekomstige eigenaar voorkomen. Aan een gefrustreerde eigenaar met een hond die niet aan zijn verwachtingen voldoet, heeft niemand iets. Lees nog even door.

Jachtinstinct
Het jachtinstinct van de meeste Saarlooswolfhonden is sterk ontwikkeld. Maar hij jaagt niet voor zijn baasje, alleen voor zichzelf. Een gebied met hazen of konijnen is niet veilig. Houd bij wandelingen in de natuur de hond dus altijd goed in de gaten. Als hij eenmaal de jacht op wild heeft ingezet, laat hij zich vrijwel niet meer terugroepen (dat geldt overigens niet alleen voor ons ras!). Reken dit de hond niet aan. Hij reageert immers alleen op zijn instinct. Houd de hond dus aangelijnd waar het moet.

Gauwdieven
Elke eigenaar van een Saarlooswolfhond heeft het wel eens meegemaakt: op onverklaarbare wijze is het stukje vlees ineens verdwenen dat een minuut geleden nog op het aanrecht lag. Men zag in al deze gevallen een likkebaardende Saarlooswolfhond snel het hazenpad kiezen. En geen spoortje van berouw, hoor! De meeste slagers zijn erg tevreden over deze eigenschap van ons ras.

Wolf of hond
De Saarlooswolfhond is een hond. Weliswaar stroomt er wolvenbloed door zijn aderen en een aantal aspecten in zijn gedrag komen rechtstreeks voort uit zijn verre voorvader de wolf, maar toch is de Saarlooswolfhond ‘gewoon’ een hond. De Saarlooswolfhond is echter geen hond voor iedereen, dat zal inmiddels wel duidelijk zijn. Het is een hond voor de echte liefhebber die zijn eigenschappen op juiste waarde weet te schatten. De hond staat nog dicht bij de natuur. Wie dat kan waarderen, heeft aan de Saarlooswolfhond een kameraad voor het leven.

IMG_7069 (2)

Controle houden
Het rastypische instinct om bij vermeend gevaar te vluchten in voor hem onbekende situaties is een goed voorbeeld van wolfachtig gedrag. Vluchtdrift is net als aanvalsdrift essentieel voor het overleven in de natuur. Maar ook het karakter van de herder komt tot uitdrukking in ons ras. Een Saarlooswolfhond wil altijd controle houden over de situatie waarin hij zich bevindt. Vrijwel elke Saarlooswolfhond doet dit door weg te lopen om alles van een veilige afstand te kunnen beoordelen. Maar als de hond hierin wordt beperkt, bijvoorbeeld omdat hij is aangelijnd, wordt dit vaak verward met angstig gedrag.

Roedelinstinct
Een Saarlooswolfhond heeft een enorme binding met zijn roedel, dus het gezin of de personen waarmee hij samenleeft. Dit kan op iemand die ons ras niet kent als bijzonder overdreven overkomen. Maar ook deze eigenschap komt weer van de wolf. Een wolf voelt zich kwetsbaar en eenzaam zonder zijn roedel. Het levert voor hem sterke, instinctieve onrustgevoelens op. Dit heeft ook een praktische kant. De strijd om in de vrije natuur te overleven is immers veel moeilijker voor de individuele wolf zonder hulp van zijn roedelgenoten. Ook in de Saarlooswolfhond is dit instinct sterk aanwezig. Alleen in de geborgenheid van zijn roedel kan de Saarlooswolfhond een gelukkig bestaan leiden. Dat betekent dat de hond niet lang alleen gelaten mag worden; hij zal in zo’n situatie veel stress ontwikkelen. Een goed getrainde Saarlooswolfhond kan best een paar uurtjes alleen zijn, maar dat moet hem met geduld worden bijgebracht. De tijden van afwezigheid moeten langzaam worden opgevoerd, zodat de hond erop leert te vertrouwen dat de baas altijd weer terugkeert. Het is onverstandig om de hond een hele dag alleen te laten en het is bijna dierenmishandeling om hem een dag of langer op te sluiten in een kennel. Veel Saarlooswolfhonden zullen hier totaal van overstuur raken en alles op alles zetten om uit te breken.

Overlevingsinstinct
Wolven blaffen nauwelijks. De meeste Saarlooswolfhonden ook niet. Bij onraad produceert de hond een zacht “hoestend” geluid. Dit gedrag is goed te begrijpen. De mens beschouwde de wolf eeuwenlang als concurrent voor zijn voedsel en heeft stelselmatig

en fanatiek geprobeerd alle wolven uit te roeien. In Nederland en sommige Europese landen is dat gelukt. Als er in de buurt onraad dreigt, is het als wolf dus niet zo slim met veel kabaal te laten weten waar je zit. Dit overlevingsinstinct is ook diep in de Saarlooswolfhond verankerd. Niets ontgaat ze. Een deurbel is overbodig met een Saarlooswolfhond in huis. Hij informeert je op een subtielere manier over bezoek aan de deur dan de meeste andere honden doen.

Geen werkhond
De wolf in de Saarlooswolfhond maakt hem ongeschikt als werkhond. De hond beschikt over een ijzersterke wil. Natuurlijk is hem door training wel het nodige te leren, maar hij zal alleen uit eigen vrije wil gehoorzamen. Pakwerk of politiewerk, dat bij de Mechelse of Duitse herder de gewoonste zaak van de wereld is, laat het karakter van de Saarlooswolfhond niet toe. De aanvalsdrift is niet aanwezig. Het zit er gewoon niet in. Een commando om aan te vallen zal een Saarlooswolfhond niet begrijpen. Zoiets druist helemaal tegen zijn karakter in.

Altijd terughoudend
Een goed gesocialiseerde en uitgebalanceerde Saarlooswolfhond is niet angstig of nerveus, maar hij zal wel altijd op zijn hoede zijn in onbekende situaties of met onbekende personen. De ene hond zal meer terughoudend zijn dan de ander, maar een directe benadering door vreemden zullen de meeste Saarlooswolfhonden niet op prijs stellen. Hij zal zich dan liever terugtrekken. Een vreemde moet die benadering zeker niet forceren! Dit zal averechts werken en  alleen maar leiden tot een nog grotere terughoudendheid en ten slotte zelfs tot de vlucht van het dier.

Lichaamstaal
Een belangrijk element in de communicatie tussen honden is hun lichaamstaal.  Door zijn instincten en zijn natuurlijke lichaamsbouw is de Saarlooswolfhond als geen ander ras in staat om andere honden de juiste lichaamstaal te tonen. Die lichaamstaal kan op ons soms als bijzonder overdreven overkomen. Zoals het tonen van onderdanigheid. De oren plat in de nek, de staart tussen de poten, het lichaam in elkaar gedoken (soms zelfs kruipend met de buik over de grond ) en de bek van de ranghogere hond likkend: zo toont een Saarlooswolfhond zijn onderdanigheid. Daar kan echt geen enkel misverstand over bestaan.

Ook dominantie wordt zeer overtuigend getoond.  De oren gaan recht naar voren, de staart staat als een vlag in de lucht, het lichaam wordt zo hoog mogelijk gemaakt en de haren op rug en nek staan recht overeind. Letterlijk geen hond die dit signaal verkeerd zal interpreteren. De Saarlooswolfhond kan goed samenleven met andere honden en – als ze er als pup mee opgroeien – ook met andere dieren (bv. katten) in huis. Overigens kunnen volwassen Saarlooswolfhondreuen tijdens het uitlaten dominant reageren op andere reuen. Ook teven kunnen dit gedrag vertonen. Altijd oppassen dus. Dit kan ook bij volwassen reuen en teven van andere rassen het geval zijn. Zelfs een dwergteckel kan dominant uit de hoek komen. Met lichaamsgrootte heeft dit niets te maken. Alles met karakter en hormonen.

Loopsheid
Teven worden over het algemeen één keer per jaar loops, net als wolvinnen, maar sommige Saarlooswolfhondteven worden gewoon als teven van andere rassen twee keer per jaar loops. Als reactie op de domesticatie? De loopsheid kan soms vrij lang duren, maar ook hier zijn er weer uitzonderingen op de regel. Om en nabij de 23 dagen is echter een normale tijd voor de loopsheid.

Een roedel in huis
Dit is een punt om serieus bij stil te staan. Als een eigenaar eenmaal is gefascineerd door een bepaald ras, wil hij vaak meerdere honden van dat ras. Bij de liefhebber van de Saarlooswolfhond is dat niet anders en op zich is daar niets op tegen. Als het blijft bij een reu en een teef is dit nooit een probleem. Behalve als de teef loops is, want dan zal de reu op het hoogtepunt van de loopsheid van de teef desnoods de deuren uit het huis breken om haar te kunnen dekken.

Komen er echter meer teven of reuen in huis, dan moet je je terdege bewust zijn van een aantal zaken. Een roedel wolven leeft in de natuur in familieverband. De ouderdieren hebben van nature de leiding. Leven wolven niet in familieverband (bijvoorbeeld in een reservaat of in een opvang) dan is er eigenlijk sprake van een onnatuurlijke situatie en kunnen er onderling problemen ontstaan. In huis leven de meeste honden niet in de eigen familie. Ook dit is in feite een onnatuurlijke situatie. De reu in huis moet zijn positie consolideren en zich bewijzen tegenover de andere honden in huis, die zijn eerste positie moeten bevestigen. Hetzelfde geldt voor de teef in huis. Overweeg dit goed voordat je tot de aanschaf van een andere Saarlooswolfhond beslist.

Volwassen reuen
Heb je een volwassen, dominante reu in huis, dan zal hij niet toestaan dat een andere dominante reu in huis zijn positie gaat betwisten. Dat zal gegarandeerd problemen geven. We hebben het hier niet over een oudere reu die zijn dominantie tegenover een ondergeschikte, jonge reu bevestigd wil zien. Dat gaat met veel gegrom en vertoon van macht gepaard, maar na afloop is er meestal niets te zien, hooguit een schrammetje. De lichaamstaal van de ondergeschikte reu zorgt voor een instinctieve bijtrem bij de dominante reu.

Maar als twee volwassen, dominante Saarlooswolfhondreuen daadwerkelijk het gevecht aangaan over wie de baas is, wordt het een ander verhaal. Het gebeurt bliksemsnel en het kan er bijzonder hard aan toegaan. Anders dan in de vrije natuur, heeft het dier dat het onderspit dreigt te delven, geen mogelijkheid te vluchten. Denk aan de enorme kracht en het geweldige uithoudingsvermogen van de Saarlooswolfhond. De twee reuen kunnen elkaar verschrikkelijk verwonden. Dit is geen van beide dieren aan te rekenen, zij volgen immers ‘gewoon’ hun instinct. In principe sta je daar als baas volkomen machteloos tegenover.

Herplaatsing
Het zal niet de eerste keer zijn dat een van de reuen om die reden moet worden herplaatst. Dat is altijd een  emotioneel gebeuren, want scheiden van zijn roedel is voor elke Saarlooswolfhond een ramp. Ook voor de eigenaar! En niet alleen voor hem of haar, maar ook voor de kinderen, die natuurlijk veel van beide dieren houden. Het is dus niet verstandig een volwassen (herplaats)reu erbij te nemen als je al een volwassen reu hebt. De eerste jaren gaat het nog goed, maar het kan misgaan. Bij twee min of meer gelijkwaardige, dominante reuen zal op een dag de een willen weten wat zijn positie is. En die dag komt voor het baasje meestal als een donderslag bij heldere hemel.

Teven
Teven zijn, net als reuen, zeer aanhankelijk voor het baasje en de overige huisgenoten. Maar vergis je niet! Heb je meer dan één volwassen teef in huis dan zal de dominante teef niet toestaan dat een andere teef een hogere rang krijgt of opeist. Hier is echt geen plaats voor discussiegroepjes. De problemen kunnen zich bijvoorbeeld voordoen na de geboorte van pups bij de ranglagere teef die daardoor een status krijgt die haar in de ogen van de dominante teef niet toekomt.

Teven zijn bij de handhaving van hun positie in de roedel nog feller dan reuen. Onderlinge gevechten kunnen dan ook bijzonder fanatiek verlopen. Onderschat de kracht en het fanatisme van rivaliserende teven niet! Dat is geen pretje om mee te maken. Jouw lieve, aanhankelijke teef verandert plotseling in een helse furie. Pas dus op en denk goed na. Voor je het weet moet je de honden constant gescheiden houden om ongelukken te voorkomen. Dan is de lol er gauw af. Een situatie met alleen maar verliezers. Ook hier geldt: voorkomen is beter dan genezen.

CIMG6071

De Saarlooswolfhond is een individu
Saarlooswolfhonden zijn echte individuen met eigen karakters. De ene hond is de ander niet. De individuele gedragskenmerken van Saarlooswolfhonden kunnen dus behoorlijk uiteen lopen, maar ze hebben allemaal gemeen dat ze buitengewoon sociaal zijn en enorm aan hun roedelgenoten (het gezin) zijn gehecht. Het is een ras om helemaal verslaafd aan te raken. Maar liefhebbers van andere rassen zullen hetzelfde van hun ras zeggen en daar hebben zij dan weer gelijk in.

Vachtpatroon en kleurslagen
De Saarlooswolfhond heeft één vachtpatroon en drie kleurslagen. Het vachtpatroon, dat wolfspatroon wordt genoemd, wordt getoond in licht tot donkere, wildkleurige schakeringen. De zwartgrijze vachtkleur, het zogenaamde ‘wolfsgrauw’ komt het meest voor. Het basispigment (de neus) van de honden is zwart. Daarnaast komt een bruine vachtkleur voor, die ‘bosbruin’ wordt genoemd. Het basispigment (de neus) van de honden is dan leverkleurig. Vroeger werden er nog regelmatig witte en crèmewitte Saarlooswolfhonden geboren, maar tegenwoordig komt die kleurslag nog maar zelden voor. Witte en crèmewitte Saarlooswolfhonden kunnen hun vachtpatroon niet tonen.